Ik tref Anja Horvers bij Stadscafé Meesters in Tilburg. We kennen elkaar nog uit de tijd dat zij voor Advocatenkantoor Janse Gerritse Mannaerts (nu Mannaerts & Appels) werkte, waar mijn vader Chef de Bureau was. Heel warm zijn dan ook de herinneringen die ze met me deelt; dat mijn vader jaarlijks met ‘zijn-dames-van-kantoor’ poffertjes ging eten op de Tilburgse kermis en dat het kantoor een hele happening maakte van de Sinterklaas surprises. Bijgaande foto toont de carnavalskiel die zij ooit voor hem maakte, met een speciaal carnavalslied op het voorpand. Mijn vader is eind 2004 plotseling overleden, het doet zo enorm goed te horen dat mensen zo’n mooie en levendige herinneringen aan hem hebben! Dit zijn momenten om te koesteren.

De carrière van Anja is veelzijdig. Na Janse, Gerritse Mannaerts werkte ze voor de Gemeente Tilburg voordat ze in 1999 verhuisde naar Curaçao. Daar heeft ze uiteindelijk ruim vier jaar gewoond. Met haar propedeuse van de Kunstacademie op zak stortte ze zich daar, naast haar werk als officemanager, op haar grote hobby; het maken van keramieken, hondachtige vormen. Haar liefde voor (zwerf)honden was (en is) groot, menig verwaarloosd Curaçaos hondje heeft dankzij haar ergens in Nederland een warm nest gevonden. Ik wil het met Anja vooral hebben over de periode na Curaçao, de periode bij Audax, haar werkgever sinds oktober 2004. Audax is een familiebedrijf en richt zich op het uitgeven, vermarkten, verspreiden en verkopen van vooral printmedia.

Ze ging daar aanvankelijk aan de slag als secretaresse van de CFO en juridisch adviseur maar werd al snel door oprichter en Algemeen Directeur dhr. Jacques de Leeuw gevraagd zijn PA te worden. In het begin nog wat onwennig, maar al snel bleek dit op haar lijf geschreven te zijn. Zijn kijk op ondernemen, zijn transparantie en betrokkenheid bij medewerkers weerspiegelt voor haar nog steeds haar definitie van gastvrijheid. “Terugkijkend kan ik oprecht zeggen dat hij mijn leermeester is”, zo vertelt ze. “Hij schopte het van krantenjongen tot miljonair, maar blijft voor mij vooral een gewoon, wijs en sociaal mens.” De klik die ze met ‘meneer de Leeuw’ heeft is gebleven, ook nu hij gepensioneerd is en dus niet meer actief binnen Audax. Gaandeweg leerde ze het bedrijf tot in de kleinste details kennen, en werd ze betrokken bij alles waar Jacques de Leeuw mee bezig was. Zo noemt ze de memorabele, helende reis naar Suriname in 2010, om de Tilburgse heiligverklaarde Peerke Donders te herbegraven. Een belofte aan zijn moeder, die hem had gevraagd om ‘goed voor ons Peerke te zorgen’, werd hiermee ingelost. Ze deelt nog meer anekdotes, elk verhaal is doorspekt met respect en trots, mooi!

Sinds mei van dit jaar heeft Anja een nieuwe rol binnen Audax. Bij het afscheid van dhr. De Leeuw is bekendgemaakt dat ze als Directeur Sociale Zaken is toegevoegd aan de Raad van Bestuur. Ze ziet het als haar missie het gedachtengoed van Jacques de Leeuw te verankeren en de betrokkenheid van medewerkers, de ‘Audaxieden’, groot te houden. Audax wordt opnieuw op de kaart gezet!

Het befaamde levensmotto van Jacques de Leeuw is ‘Vir Audax vir Beatus Est’, ‘de stoutmoedige leeft gelukkig’. Een uitspraak die, als ik terugdenk aan ons gesprek, ook op jou van toepassing is Anja! Na een pad met veel bochten nu wat meer rust, geluk en passie. Heel erg bedankt voor jouw openheid, fijn dat ik je verhaal mag delen!

100 gastvrije koppen koffie, met mooie en inspirerende verhalen als resultaat! Wil je ook deel uitmaken van mijn 100 gastvrije koppen koffie project? Stuur me een berichtje en we plannen iets waar en wanneer jou dat uitkomt!

‘Leuke serie heb je. Wanneer gaan wij koffiedrinken?’ Een korte, maar krachtige uitnodiging! Een afspraak was snel gemaakt, en zo trof ik Jeffrey Janssen van CFO Netwerk bij Hemels Eten en Drinken, een recente horeca-aanwinst in Berkel-Enschot. Ik ben nieuwsgierig naar zijn verhaal, en hoe gastvrijheid past in zijn wereld van ‘financiële en organisatorische uitdagingen’.

Het idee is al in 2006 ontstaan, maar CFO Netwerk is pas 2 jaar geleden de markt opgegaan. En met succes, op dit moment worden er ook trajecten uitgerold op het vlak van personeel (CPO) en digitalisering (CDO). Jeffrey vertelt: “Wij geloven in samenwerking op basis van vrijwilligheid. CFO Netwerk bestaat uit zelfstandig ondernemers (CFO’s) die geloven dat zij een bedrijf succesvoller kunnen laten ondernemen door de rol te pakken van financieel geweten, strategisch sparringpartner en bakkenist. Wij worden ingeschakeld om een snelle groeifase van een bedrijf te begeleiden maar ook bij transitie-processen van een bedrijf in zwaar weer. Wat de achterliggende gedachte ook is, wanneer wij binnenkomen is er ‘roering’. En dat is nodig voor actie!” Op mijn vraag waarom hij dit doet antwoordt Jeffrey: “Wanneer je samen met de organisatie de boel vlot kunt trekken help je de ondernemer echt vooruit. En dat is precies waarvoor ik iedere ochtend graag mijn bed uit kom!”

Het gaat veelal om cijfermatige werkzaamheden maar toch draait het vaak om gevoel. Bij binnenkomst vormt Jeffrey zo snel mogelijk een kernteam voor het verandertraject. De eerste indruk van de medewerkers is hierbij een belangrijk instrument, hij kan het zich niet permitteren om verkeerde keuzes te maken in de samenstelling van dit team. “Ons concept is niet uniek, maar we onderscheiden ons wel door ons DNA. Als wij geen vertrouwen krijgen (verdienen) van onze opdrachtgever kunnen we ons ook niet verplaatsen in hun daadwerkelijke ‘Why’. En zonder vertrouwen kan er geen stip op de horizon gezet worden.” Jeffrey vertelt dat de CFO’s regelmatig een feedback-sessie doen om scherp te blijven en dat er soms ook schaduwmanagement plaatsvindt.

Op mijn verzoek vertaalt hij dat ‘vertrouwen’ naar gastvrijheid. “Oprechte belangstelling en anderen zich op hun gemak laten voelen, daar draait het om. Gastvrijheid zit voor mij in hele kleine dingen, ik geniet van een gevuld keukenkastje met lokale lekkernijen voor algemeen gebruik in een vakantiehuisje in Spanje en een gastenboek waarin tips en ervaringen gedeeld worden. Ook in een privésituatie kan het delen van kennis je verder brengen en het thuisgevoel vergroten!”

Beste Jeffrey, wat is het leuk en belangrijk om een cijfermatige business een warm en persoonlijk gezicht te geven, dank voor jouw verhaal en de Hemelse koffie!

100 gastvrije koppen koffie, met mooie en inspirerende verhalen als resultaat! Wil je ook deel uitmaken van mijn 100 gastvrije koppen koffie project? Stuur me een berichtje en we plannen iets waar en wanneer jou dat uitkomt!

Tijdens Tilburg Culinair 2017 werd de afspraak al gemaakt, ik zou een gastvrije kop koffie gaan drinken met Michael Daals, eigenaar van Dare Wines en lid van de sponsorcommissie van Tilburg Culinair. Ik ben nieuwsgierig naar zijn verhaal; van meest talentvolle sommelier 2008 en genomineerd voor beste gastheer Nederland en België 2010 naar ondernemend wijn-spijsspecialist. Ik word warm ontvangen in het kantoor van Dare Wines door Michael, zijn compagnon Björn en vinoloog Mitchell.

Op de website van Dare Wines staat Michael omschreven als ‘aanstekelijk enthousiast’. Goed gekozen woorden, zo blijkt al gauw. Snel pratend en stralend van oor tot oor vertelt hij hoe Björn en hij in 2010 gestart zijn, hoe ze het ‘anders’ gingen doen. Ze hebben zich gespecialiseerd in het overbrengen van wijnkennis op een voor iedereen begrijpelijke manier. Niet te veel dure woorden, droge theorie en technische termen, maar beleven is de boodschap! Met als resultaat een andere manier van wijnproeven; wijnen en spijzen worden aan elkaar gekoppeld om aan te tonen hoe smaken elkaar versterken of juist afstoten. Michael leert je de omslag te maken van denken in druivensoorten naar denken in smaakprofielen. Dare Wines geeft deze Masterclass graag aan restaurantmedewerkers; hoe mooi zou het zijn wanneer aan tafel de gast niet meer gevraagd wordt of hij ‘een Chardonnay of een Sauvignon wenst’, maar dat er specifiek ingegaan wordt op een smaakprofiel. Waar wordt de gast warm van (stevig, romig, fruitig, etc.) en welke smaken wenst hij op zijn bord. Voor restaurants een unieke mogelijkheid om gerechten van de kaart te combineren met juiste wijnen. Door up-selling meer tevreden gasten, dat lijkt me een mooi resultaat voor een restaurateur!

Michael heeft grootse plannen met Dare Wines, maar wil wel een klein bedrijf blijven met directe lijnen. “Dare Wines bestaat uit experts”, vertelt hij, “over een paar jaar willen we autoriteit zijn op het gebied van wijn-spijscombinaties. Dat betekent continue kennis blijven vergaren, deze kennis overbrengen (verkopen) aan de horeca en hen vooral te ont-zorgen.” Gastvrijheid en ont-zorgen overlapt elkaar, maar is niet hetzelfde. “Wij zijn zo gastvrij dat we soms de neiging hebben te veel te ont-zorgen. Wij adviseren en coachen graag, maar onze klanten moeten zelf de regie houden. Daar zullen we alert op moeten blijven.” Ideeën voor de toekomst heeft Michael genoeg; denk aan concepten waarin smaakprofielen centraal staan, private labelling of een wine dine box. Dare Wines gaat zeker van zich laten horen!

Wat heb ik genoten Michael! Van de passie in je verhaal, maar ook van de kracht die jullie kleine team uitstraalt. Met een glimlach reed ik terug naar huis, mede omdat ik besefte dat mijn eigen grootste passie toch ook nog steeds gastvrije horeca is! Dus ook voor mij stof tot nadenken…

100 gastvrije koppen koffie, met mooie en inspirerende verhalen als resultaat! Wil je ook deel uitmaken van mijn 100 gastvrije koppen koffie project? Stuur me een berichtje en we plannen iets waar en wanneer jou dat uitkomt!

100 gastvrije koppen koffie, met mooie en inspirerende verhalen als resultaat! Wil je ook deel uitmaken van mijn 100 gastvrije koppen koffie project? Stuur me een berichtje en we plannen iets waar en wanneer jou dat uitkomt!

Mijn gastvrije koppen koffie gaan de grens over, de Vlaamse Glenn van Heugten nodigde mij uit met hem om de tafel te gaan. We hebben afgesproken bij Van der Valk Hotel Gilze-Tilburg, een praktisch trefpunt, gelegen aan de snelweg en met heerlijke koffie.

Glenn heeft een passie voor kunstvormen en vindt de Efteling daar ook toe behoren, hij ‘vond mij’ dan ook door de kop koffie die ik dronk met Frans Goenee (Inspiratiemanager bij de Efteling). De sfeer en medewerkers van het park, maar vooral ook de techniek van attracties en de ontwerpen van de gebouwen houden hem dagelijks bezig. Daarover zo meer.

Ik kom er al snel achter dat Glenn heel veelzijdig is en ook zo vertelt. We gaan van zijn baan als biologieleraar naar zijn jeugd, naar tassen ontwerpen met een vriendin uit China, zijn boekje over het ‘American Dream Syndroom’, Vlaamse gastvrijheid en de Efteling weer terug naar de door hem ontworpen Parkinson-tuin voor zijn vader! Hij noemt zichzelf een conceptuele creatieveling, die heel veel dingen gedaan heeft maar nergens echt op doorgepakt heeft. Want er ligt ook nog een door hem geschreven filmscenario, er loopt een lokale foto-expositie en een nieuw fotoproject (Afrikaans-Europese foto’s) is gaande. Hij zou graag voldoende financiële back-up hebben om te gaan en staan waar hij zou willen. Maar deze droom is ook tevens zijn valkuil: Vleugels en Vrijheid.

Zijn grote voorbeeld is zijn ‘bomma’ die aan het roer stond van een gezin met 9 kinderen. Hij vertelt: “Bomma was een verhalenvertelster uit de Vlaamse kleibodem cultuur. Zij gaf haar kinderen en kleinkinderen mee dat ze vooral moesten doen in plaats van leren, zodat ze konden genieten van alles wat het leven bracht.” Zijn herinneringen aan de grote familiebijeenkomsten zijn zoet: “mijn Bomma bleef altijd rustig, door haar aanwezigheid was er nooit ruzie, alleen maar gezelligheid. Zij is voor mij alles wat gastvrijheid is, zo open staan voor een ander dat mensen gelijkgestemd raken.”

Even terug naar de Efteling, naar het Panorama Restaurant. Want Glenn is geraakt door dat gebouw, door het terras, de symmetrie en het schuine dak. Bevlogen vertelt hij dat hij zelfs een idee heeft om er een startpunt voor een historische Efteling route van te maken. “Voor mij zit de ziel van de Efteling in het sprookjesbos, de natuur en vooral in het Panorama restaurant, ik heb geprobeerd dat ook in beeld te brengen.”

Beste Glenn, met een hoofd vol verhalen reed ik terug naar huis, ik heb het even moeten laten bezinken voordat ik het kon reproduceren. Dank voor jouw passie, jouw vleugels en jouw vrijheid. Dromen zijn onbegrensd, maar ik denk dat het je soms kan helpen om toch een denkbeeldig bereik te schetsen.

100 gastvrije koppen koffie, met mooie en inspirerende verhalen als resultaat! Wil je ook deel uitmaken van mijn 100 gastvrije koppen koffie project? Stuur me een berichtje en we plannen iets waar en wanneer jou dat uitkomt!

Fijn om te ervaren dat de gastvrije koppen koffie ook ‘onbekenden’ aanzet om spontaan contact met me op te nemen! Zo ben ik bij Anouk Joosten aan haar eettafel beland in Tilburg. Behalve dat ze aangaf dat de blogs haar aanspreken delen we veel Efteling contacten en kent ze mijn achtste gastvrije kop koffie al sinds de kleuterschool.

Maar liefst 15 jaar heeft Anouk bij de Efteling gewerkt, onder andere als reserveringsmedewerkster. Beleving, betovering en gastvrije dienstverlening zijn sleutelwoorden die haar functie typeerden. En nog steeds draagt ze dit uit bij alles wat ze onderneemt. Zo heeft ze sinds haar vertrek bij de Efteling op vrijwillige basis als Eventmanager gewerkt bij De Broekriem, een platform voor werkzoekenden die met elkaar in contact komen door netwerkbijeenkomsten, sollicitatietrainingen etc. Nog steeds is ze daar als gastspreker actief. Inmiddels werkt ze, na enkele wendingen in haar persoonlijke leven, sinds mei van dit jaar bij een bedrijf in de Retail sector. “Een hele andere branche, maar ook hier mag ik de spin in het web zijn. Ik pak graag aan en zie werk liggen, en die ruimte wordt me hier zeker geboden.”

Op mijn vraag wat de toekomst haar gaat brengen antwoordt ze: ”Ik heb wel een droom, iets wat ik wil doen als ik later groot ben. Ik wil mijn kennis en ervaring inzetten om anderen (individuen, teams, organisaties) te inspireren en in beweging te brengen; wie ben je, waar sta je, wat kun/wil je bereiken en wat is daar voor nodig. Verbinden door een beleving die raakt, bijblijft en iets in gang zet, dat is waar ik energie van krijg!” Ze heeft al een start gemaakt om die droom uit te laten komen; vorig jaar is ze Jump Movement Certified Professional geworden. Jump Movement bouwt met behulp van deze Professionals aan een beweging die mensen met elkaar in contact brengt via de Jump Movement gespreksmethode. Het helpt mensen in zeer korte tijd te bepalen waar ze staan en wat hun volgende stap wordt. De Jump kan persoonlijk, gericht op organisatieontwikkeling of onderdeel van een Meeting & Event zijn. Anouk is zichtbaar enthousiast over de Jump Movement methode en bruist van nóg meer plannen en ideeën om haar droom verder uit te laten komen.

Beste Anouk, sterk mens, dank voor de gastvrije ontvangst in je eigen huis met heerlijke Tilburgse traktatie. Wie weet kom ik nog eens terug voor een Jump!

100 gastvrije koppen koffie, met mooie en inspirerende verhalen als resultaat! Wil je ook deel uitmaken van mijn 100 gastvrije koppen koffie project? Stuur me een berichtje en we plannen iets waar en wanneer jou dat uitkomt!

Door een van onze gezamenlijke contacten werd ik ‘gekoppeld’ aan Judith Deliën; het leek Wendy Vorstenbosch wel een goed idee leek dat wij eens samen koffie zouden gaan drinken. En dat bleek inderdaad het geval! Ik maakte kennis met haar op haar werkplek, in Het Klavier in Kaatsheuvel.

Judith is, na haar carrière bij de Rabobank, in 2010 gestart als zelfstandige (Pen & Performance) en heeft in 2013 De Zoete Citroen opgericht. Op haar website staat dat ze aan loopbaanbegeleiding, mediation en coaching doet, maar in de praktijk blijkt ze veel meer te doen dan dat alleen! Ze wil (vooral) werkzoekenden vertrouwen geven en zicht op kansen bieden, door hen te laten ontdekken dat ze ook zelf mogen kiezen en dat ze onderscheidend kunnen zijn in de grote massa. Dat doet ze door het eigenaarschap terug te leggen daar waar het hoort, namelijk bij haar klanten! Uiteraard beschikt ze over diverse theoretische modellen die ze hierbij in kan zetten, maar dat doet ze alleen aan de hand van de input die de klant zelf geeft. Een vertaalslag naar haar kijk op gastvrijheid is snel gemaakt; contact maken op basis van gelijkwaardigheid, het echt zien van mensen en begaan zijn met anderen.

Hoe kun je werkzoekenden, die vaak onzeker zijn, nou meer zelfvertrouwen geven? Judith opent daarvoor iedere vrijdag haar leer-werktheater en biedt op die manier werkzoekenden een hoofdrol in plaats van een bijrol. Elke week is er, dankzij specialisten uit haar netwerk, een ander programma van een uur, waarbij actief meedoen/bijdragen zeer gewenst is. Maar ook het sociale aspect mag niet onderschat worden; bijpraten, lachen en huilen met lotgenoten onder het genot van een kopje koffie! Helaas is de zaal op vrijdag nog niet tot de nok toe gevuld, maar zelfs met een kleine groep aanwezigen is het de moeite waard. Ze vertelt: “Het leer-werktheater is ontstaan uit idealisme en mijn sterke behoefte om een maatschappelijke bijdrage te leveren aan alle werkzoekenden uit de regio, en mijn heilige geloof in het nut daarvan.”

Judith straalt wanneer ze trots vertelt over de twee grote evenementen die ze voor ‘haar’ klanten georganiseerd heeft en waar ze veel media-aandacht mee gehad heeft; Bake it till you make it en Make the perfect dress for succes. De ingrediënten? Een wedstrijdelement, gepassioneerde deelnemers, een (bekende) jury en startkapitaal voor een eigen onderneming als prijs! Wow, wat een fantastisch format, ben benieuwd of er een derde editie komt!

De Zoete Citroen is nu klaar voor een volgende stap; een verhuizing naar Tilburg, werken in samenwerkingsverband en de start van een digitaal platform! Judith, dank voor jouw gastvrije ontvangst, ik wens je heel veel succes en blijf jouw ondernemende stappen zeker volgen.

100 gastvrije koppen koffie, met mooie en inspirerende verhalen als resultaat! Wil je ook deel uitmaken van mijn 100 gastvrije koppen koffie project? Stuur me een berichtje en we plannen iets waar en wanneer jou dat uitkomt!

‘Ik heb nu al twee mensen van BNI De Linde bij je langs zien komen, ik wil ook wel een gastvrije kop koffie met je drinken!’ Deze directe aanpak typeert mijn gesprekspartner van vandaag, Erna van Poppel van ‘Hart voor jouw Zaak’. Als locatie koos ze Saranne in Oisterwijk, een prima plek voor een heerlijke kop koffie. Erna vertelt bij binnenkomst dat dit een bijzondere plek is voor haar. Ze is er trots op dat het haar vriendin Saranne gelukt is hier een succesvolle zaak van te maken en dat zij daar in de opstartfase misschien wel een klein beetje aan bijgedragen heeft.

We halen wat herinneringen op en ik vraag haar om haar zakelijke tijdlijn eens voor me te schetsen. Gestart in 1991 als Pr-medewerker bij Technologie Museum NINT in Amsterdam waar in de ontwikkelingsperiode van het nieuwe science center newMetropolis (nu NEMO) alles mogelijk leek. Pionieren en ontplooien waren de sleutelwoorden. Richting de opening van NEMO waagde ze de sprong naar de functie van Hoofd Publiekszaken. Helaas kwam NEMO zo’n 1,5 jaar na opening in een situatie van surseance van betaling terecht en Erna besloot met pijn in haar hart deze bijzondere werkgever te verlaten. Via Yacht ging Erna aan de slag bij Projectorganisatie Betuweroute, in de functie van voorlichter op het traject Gorinchem-Zevenaar. Haar werkplek bevond zich in een landelijke omgeving met bewoners die niet blij waren met de komst van deze nieuwe spoorlijn. Ze vond het uitdagend om woordvoerder te zijn van een organisatie waar een minister aan het hoofd stond.

Eind 2000 zagen zij en haar man dat Partyvilla De Gulle Ark in Oisterwijk te koop stond. Dit leidde tot een nieuw idee: samen een kookstudio beginnen. Het lukte hen het pand aan te kopen en in oktober 2001 opende Kookstudio De Gulle Ark haar deuren. Hier heb ik Erna leren kennen, tijdens een workshop worstenbrood bakken met de dames van LC De Lind. Mijn herinnering aan De Gulle Ark is er een van laagdrempelige ongedwongenheid en Brabantse gastvrijheid. Aan die gastvrijheid lag het ook niet dat ze na 9,5 jaar besloten De Gulle Ark van de hand te doen. Naar de gasten toe was alles dik in orde, het kostte geen moeite het een ander naar de zin te maken. Maar achter de schermen gingen de werkzaamheden en de lange dagen steeds meer tegenstaan, het vrat aan haar. Wonen en werken in hetzelfde pand was te dichtbij! De moeilijke beslissing om voor haarzelf te kiezen heeft ze gelukkig uiteindelijk samen met haar man genomen.

Nu wonen ze heerlijk aan de rand van het bos en worden er nog steeds worstenbroodjes gebakken in de mini-bakkerij van haar man. En Erna, die bewandelt haar eigen pad met haar bedrijf Hart voor jouw Zaak. Ze geeft je graag een zetje om in actie te komen en een idee om te zetten naar realiteit. Haar enthousiasme en bevlogenheid brengt ze graag over op anderen, of het nou gaat om LinkedIn, PR of netwerken. De term ‘enthousiasmeerder’ past haar; bevlogen, met gevoel voor sfeer en 100% inzet. En heel gastvrij, maar dat is bijna vanzelfsprekend.

Bij het afscheid verrast ze me met een zak versgebakken meringues, “net zoals we die eerder voor jouw High Tea voor Pink Ribbon gemaakt hebben.” Heerlijk! Ik wil je bedanken Erna, voor je openheid in jouw verhaal en de lekkere koffie, tot snel.

100 gastvrije koppen koffie, met mooie en inspirerende verhalen als resultaat! Wil je ook deel uitmaken van mijn 100 gastvrije koppen koffie project? Stuur me een berichtje en we plannen iets waar en wanneer jou dat uitkomt!

Mijn afspraak met Ton Gimbrère staat gepland bij Grotto, een van de meest rustgevende en inspirerende horeca locaties van Tilburg, gelegen in het hart van sterrenbos de Oude Warande. Ik ontmoet hem daags nadat hij bij zijn afscheid van de Bonheur Horeca Groep is onderscheiden met de zilveren legpenning van de Gemeente Tilburg. Je hebt van die mensen die elkaar altijd en overal tegen blijven komen, dat is precies de rode draad die Ton en mij verbindt. We hebben deels hetzelfde netwerk en delen bovendien een aantal gastvrije, bourgondische passies. Ingrediënten voor een gezellige kop koffie!

Ton is ooit via zwager Patrick Verbunt (overleden in 2010) bij Bonheur Horeca Groep terechtgekomen. Hij gelooft in de kracht van beleving en is vanaf het begin op zoek gegaan naar een manier om zintuigen te prikkelen en gastvrijheid intenser te maken. Door het toevoegen van belevingselementen lukte dat heel aardig, zo werd het idee van Pop Up locaties geboren! De eerste, en meest memorabele, was de Westpoint Experience, in 2004. Meer dan 10.000 gasten konden in een tijdelijk panoramarestaurant op 114 meter hoogte op originele wijze kennismaken met ’s lands hoogste woontoren. Het draaide allemaal om beleving en het was een onvergetelijke ervaring. Ik kan het weten, ik mocht er ook een avond van genieten. Hoe bijzonder, maar niet toevallig, dat hier het (verrassings-)afscheidsfeest van Ton heeft plaatsgevonden, compleet met een aantal medewerkers van toen! Na de Westpoint Experience volgden er al snel meer, met recent nog A Night in India (2016), Royal in the Sky (Koningsdag 2017) en Dinner in the Sky (Tilburgse kermis 2017).

“Timing is belangrijk” vertelt Ton, “de markt moet klaar zijn voor een sfeer die anders voelt. Het gaat om een bijzondere avond uit, en soms is daarbij het eten zelfs maar bijzaak. Als je iets anders doet dan anders/anderen zijn alle ogen op jou gericht, dan moet alles kloppen. En gelukkig is dat bij ons meestal het geval geweest en heeft het ons veel goed gedaan aan PR spin-off en voor ons imago.” Al jaren maakt Bonheur Horeca Groep zich sterk voor jongeren die wat aansluiting met de maatschappij missen. Hij is ambassadeur van het eerste uur van Prins Heerlijk, maar is ook trots op het succes van Chefs Level, waarin 11 jongeren begeleid een aangepast horeca opleidingstraject volgen. Kijk en geniet even van dit filmpje https://www.youtube.com/watch?v=u0RjNDIfu0A.

Voor Ton draait gastvrijheid om hele kleine dingen, die soms toch grote impact hebben. Diepe indruk maakte het op hem dat, bij het overlijden van zijn moeder die in woonzorgcentrum Zonnehof woonde, zij uitgeleide gedaan werd door medewerkers en vrijwilligers. Warm, persoonlijk en heel respectvol. Maar ook zijn herinnering aan een klein winkeltje ergens in Limburg dat hem, aan het eind van een lange warme fietsdag, een ijskoud biertje uit zijn koeling aanbood in plaats van een lauwe die in het schap stond.

Een nieuw avontuur staat alweer voor de deur; samen met zijn zoon Jasper start hij Olympia Sports
Bar. En ook hier is zijn aanpak weer als vanouds; grondig, verrassend en vooral betrokken bij de doelgroep. Beste Ton, ik kan nog uren met je praten, heel veel dank voor een fijne, hartelijk ochtend met heerlijke koffie in het groen!

100 gastvrije koppen koffie, met mooie en inspirerende verhalen als resultaat! Wil je ook deel uitmaken van mijn 100 gastvrije koppen koffie project? Stuur me een berichtje en we plannen iets waar en wanneer jou dat uitkomt!

Astrid Ridderhof, mijn 15^e gastvrije kop koffie, stelde voor dat ik eens kennis ging maken met Michiel Schabos, van het Bredase bedrijf Walnut Loyalty. En dus spraken we af bij Eetcafé de Tijd in Oisterwijk. Een klik was er vrijwel meteen; ons wederzijdse contact Astrid. Hij had haar eerder die ochtend nog gezien bij BNI De Linde Oisterwijk waar ze beiden lid van zijn. Walnut Loyalty is een jonge en innovatieve organisatie die oplossingsgericht werkt op het gebied van loyaliteit en klant sturing. Het resultaat? Trouwe(re) klanten en meer omzet. Een vooruitstrevende onderneming dus, gestart in 2013 met een loyaliteit platform. En met succes, inmiddels wordt er gewerkt aan/met digitale klantenkaarten en is Walnut Loyalty Carwash en Walnut Hospitality ontstaan.

Het logo laat een sterk prikkelend beeldmerk zien; het binnenste van de notendop lijkt op hersenen. “We treden iedereen met open armen tegemoet, onze organisatie kenmerkt zich door een informele openheid. We proberen contacten zo ‘plat’ mogelijk te houden en zijn erg betrokken bij onze medewerkers. Ik durf wel te zeggen dat Walnut Loyalty qua innovatie de markt drie stappen vooruit is” vertelt Michiel trots, “zo heeft het nut van Walnut Loyalty Carwash zich inmiddels bewezen en zijn we zover dat we niet alleen de rest van Nederland maar ook Duitsland willen gaan veroveren. Heel spannend allemaal!” Michiel heeft Hospitality & Event Marketing gestudeerd aan het Euro College en heeft bij diverse organisaties gewerkt voordat hij mede-oprichter werd van Walnut Loyalty. “Ik probeer positieve energie en plezier te halen uit alles wat me bezighoudt, mijn motto is dan ook; doe alleen wat je leuk vindt”.

Ik ben vooral nieuwsgierig naar Walnut Hospitality. Op de website staat dat dit een intelligente oplossing is waarmee op efficiënte en eenvoudige wijze een overzicht ontstaat van bezoekers binnen een bedrijf. Dit filmpje (https://youtu.be/apwdxN5Ajxo) maakt veel duidelijk. Walnut Hospitality zorgt voor een gastvrije ontvangst, ik vind het super bedacht! Ondanks het digitale karakter voelt een bezoeker zich toch welkom. Het is geen vervanging van een receptioniste maar er kan wel gefocust worden op persoonlijke aandacht en een kopje koffie. Het vraagt wel discipline van medewerkers; als er één schakel ontbreekt kan het gastvrije effect als sneeuw voor de zon verdwijnen.

Het is mooi om een ondernemer enthousiast en met vuur te horen praten over dat waar hij voor staat. Dank daarvoor Michiel, ik heb genoten!

100 gastvrije koppen koffie, met mooie en inspirerende verhalen als resultaat! Wil je ook deel uitmaken van mijn 100 gastvrije koppen koffie project? Stuur me een berichtje en we plannen iets waar en wanneer jou dat uitkomt!

Wederom mag ik koffiedrinken op een van de heerlijkste terrassen van Tilburg; de tuin van Villa Pastorie. En wederom ben ik in zeer goed gezelschap; Kees Theeuwes. We zijn door veel Tilburgse lijntjes verbonden maar spreken elkaar niet vaak. Liefde voor gastvrijheid, trotse Tilburgers en Tilburg Culinair, maar ook kookclub ‘de Mutsen’, waar Kees samen met mijn vader deel van uitmaakte.

Een hele tijd terug ontmoette ik Kees in ‘zijn’ Padua, een woonzorg instelling voor ouderen in een volkse wijk in Tilburg. Zijn boodschap was toen al heel duidelijk: ‘laat onze bewoners het leven leiden dat ze zelf willen, ze mogen gezien worden en zichzelf zijn’. Door de open manier van communiceren en extraverte houding kreeg Padua (en hijzelf ook) landelijke bekendheid. Het denken in kansen en mogelijkheden leek regels en beperkingen te doen vervagen. Een van de mooie projecten die Kees benoemt is de keer dat het restaurant werd omgebouwd tot schoonheidssalon en alle bewoners onder leiding van visagist Mari van de Ven ‘onder handen genomen’ werden. De blikken van bewoners zeiden alles! Zijn aanpak binnen deze woonzorg instelling kreeg zelfs internationale aandacht, hij werd uitgenodigd om te komen spreken in Londen en aan de Sorbonne in Parijs! Inmiddels zijn we een paar jaar verder en hebben er nogal wat veranderingen plaatsgevonden waar ik verder niet op in ga. Ik wil weten welke rol gastvrijheid in zijn leven speelt.

Gastvrij zijn is wel de rode draad in zijn leven. Kees is na zijn opleiding tot verpleegkundige via het ziekenhuis in Oosterhout al heel snel bij een verpleeghuis in Dongen terechtgekomen. Daar zag hij wat een beetje aandacht met mensen kan doen, en hoe ze opfleuren wanneer er wat tijd voor hen vrijgemaakt wordt. Volgens hem dekt de term ‘gastvrijheid’ niet helemaal de lading. “Ik noem het liever ‘liefdevol’ zijn”, zegt Kees, “maak warm contact, kijk naar de mensen en wat hen bezighoudt, maak een praatje en laat hen zichzelf zijn. Het gaat om gewoon dóén en gewóón doen! De afstand tussen het hoofd en het hart is maar 50cm, maar lijkt in ons denken en handelen soms wel 50km.” Hij heeft gelijk, en niet alleen als het over de zorg gaat. Gewoon dóén en gewóón doen, ik heb ‘m in ieder geval opgeslagen, en neem me voor om vaker gewoon te doen!

Terugdenkend aan gastvrijheid in de zorg zegt hij: “het mooiste compliment dat een woonzorg instelling kan krijgen is wanneer er, na het overlijden van een bewoner, in de rouwadvertentie staat dat vader of moeder thuis ligt opgebaard, na een liefdevolle verzorging.”

Veel later dan vooraf gedacht nemen we afscheid. Ik heb genoten Kees, dankjewel, we praten snel verder en ik zie je vast wel bij Tilburg Culinair!